Achterflaptekst
; "Achterflaptekst")
Sally zit met haar man naar het nieuws te kijken wanneer ze een naam hoort die ze eigenlijk niet zou mogen herkennen: Mark Bretherick. Een jaar eerder ging een geplande zakenreis op het laatste moment niet door. Sally leidt een druk bestaan met een jong gezin en een veeleisende baan, en besloot haar man niet te vertellen dat de reis was afgelast. Omdat ze er nodig even tussenuit moest boekte ze in de week van de zakenreis stiekem een korte vakantie in een afgelegen kuuroord. Even weg. Even rust. Het werd even een minnaar: Mark Bretherick.
Nu hoort ze dat zijn vrouw Geraldine en hun dochter Lucy dood zijn. Het lijkt een gezinsdrama, aangericht door Geraldine. Alles klopt: hun namen, hun woonplaats en Marks baan. Alles... behalve zijn gezicht. Want Sally heeft de man die als Mark Bretherick op het nieuws is, nooit ontmoet.
Tegen haar man kan ze er niets over zeggen zonder dat haar overspel aan het licht zou komen. Ze besluit een anonieme tip te geven aan de politie, maar daarmee is haar betrokkenheid bij deze moordzaak allerminst voorbij...
Het boek
'Moederziel' is het derde boek in de reeks waarin Simon Waterhouse en Charlie Zailer optreden als respectievelijk rechercheur en inspecteur van de politie. Hierdoor is af en toe moeilijk te volgen wie wie is, tenzij je de eerdere boeken in deze reeks, namelijk 'kleine meid' en 'gevarenzone' al gelezen hebt. Bovendien wisselen voor- en achternamen elkaar af wanneer dezelfde personen aangeduid worden. Dat maakt het soms wat verwarrend. Op een gegeven moment heb ik er maar voor gekozen eroverheen te lezen, wat uiteindelijk weinig uitmaakt voor het begrip van het verhaal.Het verhaal begint heel rustig met Sally en een uiteenzetting van haar leefwereld. Aan het einde van het eerste hoofdstuk schiet je als het ware opeens het verhaal in.
De hoofdstukken zijn afwisselend vanuit verschillende perspectieven geschreven, wat het spannend maakt en ervoor zorgt dat je door wil blijven lezen. Dit wordt, in tegenstelling tot veel andere boeken (zoals die van Lisa Scottoline, om maar iets te noemen), nooit saai of irritant.
Het mooie aan het boek is, dat je als lezer in het begin doodgegooid wordt met allerlei 'relevante' aanwijzingen, die elkaar in elke voor de hand liggende theorie tegenspreken. Ik heb me regelmatig afgevraagd hoe ze al deze dingen ooit aan elkaar gebreid ging krijgen, wat het verhaal alleen maar interessanter maakt.
Natuurlijk weet ze dit uiteindelijk toch voor elkaar te krijgen en ontvouwt zich een verrassende plot.
Sophie Hannah weet haar personages heel geloofwaardig neer te zetten. Ik vind het knap hoe ze karakters, die zoveel van elkaar verschillen, goed neer weet te zetten. Door een, tamelijk extreme, beschrijving van de lusten en lasten van het moederschap doorbreekt ze het taboe dat daaromheen hangt; het is 'not done' toe te geven dat het moederschap af en toe gewoon niet leuk is. Dat lost ze mooi op door één van haar karakters dat even heel expliciet weer te laten geven in een dagboek.
De meeste literaire thrillers van tegenwoordig zijn geschreven vanuit het perspectief van een vrouw, waardoor het toch meer vrouwenthrillers worden. Omdat deze serie ook het perspectief van de (veelal) mannelijke politiemensen belicht, lijkt het me ook meer geschikt voor mannelijke lezers dan doorgaans het geval is.
Dit boek is zeer zeker een aanrader. Het is een ware topper tussen de literaire thrillers. Zelfs de boeken van Nicci French, die ik tot nog toe met stip de beste vond, steken er magertjes bij af.
