X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "Kunst en cultuur" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Poppen Deel 2. Waartoe dienden deze mensfiguren

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
0
  Goed artikel ( 0 )
  Slecht artikel ( 0 )
RSS van Roelie Roelie Auteur op infoyo sinds
11 December 2010


Bekijk het profiel van Roelie
Datum: 21-12-2010
Auteur: Roelie
In dit artikel wil ik iets vertellen over de functie van de poppen/mensfiguren die besproken zijn in het artikel Poppen Deel 1. Het gaat daarbij voornamelijk over het doel waarvoor de figuren gemaakt werden. Soms is dat doel heel duidelijk of voor de hand liggend. In sommige gevallen is het ook puur speculatie. De wetenschappers zijn het dan ook vaak oneens. Nieuwe onderzoeken, vondsten, e.d. doen de uiteindelijke mening nog al eens veranderen.

Omdat er uit die zo ver achter ons gelegen tijden geen geschreven bronnen zijn is er weinig absolute zekerheid. Wat men vindt is een popje dat de tijd overleefd heeft. Of dat popje ook compleet is weten we vaak niet. Was het beschilderd, was het aangekleed? Was het een op zichzelf staand voorwerp of onderdeel van een groter geheel. De plaats waar, of de voorwerpen die in dezelfde omgeving als het popje gevonden zijn zeggen vaak meer over de functie dan het voorwerp zelf. De resten van een popje in iets dat lijkt op een afvalhoop vertellen een ander verhaal dan een menselijk figuurtje dat onderdeel uitmaakt van een grafvondst.Er zijn veel verschillende theorieŽn over deze poppen en popjes. Zij zouden te maken hebben gehad met voorouderverering, religie, vruchtbaarheidrites, enz. De popjes zouden idols, fetisj, geluksbrengers of afbeeldingen van goden zijn geweest. Hierna volgt een korte beschrijving van een paar oude en hedendaagse voorbeelden. Het eerste dat opvalt, is dat slechts 10% van alle beeldjes mannelijk is. Wat dat betreft is er weinig veranderd. Ook nu, bestaat ongeveer 10% van de wereldproductie van poppen uit mannelijke exemplaren. Er zijn duidelijke aanwijzingen dat de vrouw in de prehistorie een belangrijke plaats innam omdat het leven zich via haar voortzette. In verschillende kulturen geloofde men in een veelheid van godinnen die vaak te maken hadden met vruchtbaatheid, de groei van gewassen, de geboorte van mens en dier, enz. In de prehistorie, maar ook nu nog in bepaalde delen van de wereld, geloofde men dat de ziel van een overledene rond bleef dwalen tot hij een nieuw lichaam gevonden had. Ook nu nog zijn er culturen waar na iemands overlijden een pop gemaakt wordt die als tijdelijke behuizing van de ziel dient. De zorg voor deze voorouder in het poppenlijf neemt er een belangrijke plaats in. Naar mate we dichter bij onze tijd komen zijn de aanwijzingen en bewijzen duidelijker. Van de Romeinen weten we al een stuk meer, mede omdat er ook geschreven bronnen bestaan. Het oude Romeinse geloof in huisgoden schijnt afkomstig te zijn van de vroege traditie van het begraven van doden in het eigen huis.
Deze vooroudergoden werden in de vorm van kleine mensfiguurtjes verantwoordelijk gehouden voor het welzijn van de familie. Zij werden goed verzorgd en dagelijks voorzien van eten en drinken. Voorouderverering wordt gezien als een heidens geloof, maar de vroege christelijke kerk nam de gewoonte om poppen en beelden te aanbidden al snel over. De oorspronkelijk heidense beelden en gewoonten werden omgevormd tot figuren die allerlei wonderen konden doen. De Maria- en heiligenbeelden werden voorzien van een uitgebreide garderobe en prachtige juwelen. Sommige van deze figuren bestaan nog steeds, staan opgesteld in kerken, kapellen, grotten en worden in processies rond gedragen. Het leidde soms tot ietwat vreemde wetjes. Een Oostenrijkse wet uit 1751 verbiedt de gewoonte om heiligenbeelden pruiken op te zetten en Spaanse Synod at Orihuela verbood het aankleden van Madonnabeelden. Niet dat het erg veel hielp want uit andere bronnen is bekend dat de Spaanse nonnen er nog lange tijd de gewoonte op na hielden uitgebreide garderobes voor de baby Jezus te maken. Een fetisj is een voorwerp waaraan bepaalde krachten worden toegeschreven. Een heel oud gebruik dat nog steeds weelderig bloeit. Zoín fetisj moet dan bijvoorbeeld je beschermen of geluk brengen. Het is dan ook logisch dat daar vaak een god voor gekozen werd. In het oude Egypte werden deze poppetjes aan kettingen om de nek gedragen. Sommige van deze fetisj zoals de japanse amakatsu werden in een later stadium speelgoed voor kinderen. Ook nu hebben veel mensen de gewoonte een popje of diertje als geluksbrenger mee te dragen. Een ander bekend zeer oud geloof is gebaseerd op de overtuiging dat alles een ziel heeft en in staat is goed en kwaad te doen. Een afbeelding van de mens zou dus even goed krachten bezitten als de mens zelf. Deze overtuiging is nog steeds terug te vinden in Afrikaanse religies, in voodoo maar ook in de katholieke kerk waar bijv. genezende krachten toegeschreven worden aan Mariabeelden. Veel kleine kinderen geloven dat hun pop een levend wezen is met een eigen wil. Over de hele wereld zijn nog tradities, soms al heel oud, terug te vinden waarbij poppen een belangrijke rol spelen. Volgens een oude Transylvaanse zigeunertraditie moet een meisje dat de aandacht van een bepaalde jongen wil trekken een pop bakken. In het deeg moet zij iets van zijn haar, bloed, spuug en nagels mengen. Na het bakken doopt ze de pop met de naam van haar geliefde. De pop wordt bij nieuwe maan op een kruispunt van twee wegen begraven waarbij zij de volgende (vrij vertaalde) spreuk op moet zeggen:

De naam van de geliefde, Ik hou van je. Als jouw kleine afbeelding verrot is moet je, net als een reu achter een teef, achter mij aan rennen, mijn geliefde.

Poppen waarin haren, nagels of voorwerpen van het slachtoffer verwerkt zijn worden ook nu nog gebruikt in het satanisme en bij voodoo. De popjes worden met naalden of een mes bewerkt en soms verbrand. Het omgekeerde kom ook voor. In sommige culturen gelooft men dat een onvruchtbare vrouw door een tijd voor een babypop te zorgen toch zwanger kan raken. In het oude Egypte namen mensfiguren de plaats in van de levenden. Zij geloofden dat de mens na zijn overlijden op een andere plaats verder leefde. Om dat leven zo aangenaam mogelijk te maken werd hem van alles mee gegeven, geld, meubelen, voedsel en kleding. Maar ook zijn vrouwen, slaven en dieren. Aanvakelijk werden soms honderden mensen gedood om de farao te vergezellen in zijn volgende leven. Later werden de menselijke offers vervangen door beelden en miniatuur voorwerpen, waaronder dus ook veel poppen die de mensen voorstelden die hem vergezelden. De gewoonte om doden van alles mee te geven zette zich voort bij de Grieken en is ook nu nog terug te vinden. Zo legt men in Roemenie geld in de kist of in de hand van de overledene. Tot nu toe hebben we nauwelijks bewijs gevonden voor het bestaan van poppen als speelgoed. Daarop wil ik in deel 3 nader ingaan.

Reacties op dit artikel
Wees de eerste die een reactie plaatst!
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2017 - Infoyo.nl