X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "Kunst en cultuur" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


droom of nachtmerrie?? deel 1

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
+1
  Goed artikel ( +2 )
  Slecht artikel ( -1 )
RSS van mamairene mamairene Auteur op infoyo sinds
05 September 2009


Bekijk het profiel van mamairene
Datum: 13-10-2009
Auteur: Mamairene
 Ik ben vrouw van 36 jaar met een zoon van 15 jaar. Wij hebben hele harde tijden meegemaakt. Ook met elkaar.   

Hij had als baby de neiging om zijn adem in te houden als de dingen niet zo gingen als hij wou.

Dat werd allemaal erger toen ik met zijn vader uiteen ging.

Na ongeveer 2 jaar hadden we daar toch samen een draai gevonden.

Tegenwoordig gaat alles wel aardig.

Hij heeft zijn woedebuien onder controle gekregen door via school de juiste begeleiding te krijgen. Met heel veel praten en liefde heeft hij zijn weg gevonden.

Zijn pubertijd gaan we zelfs vrij gemakkelijk door.


nu heb ik altijd 2 kinderen willen hebben, maar er kwam gewoon niets van.

De verkeerde partners en een miskraam.

En je word maar ouder.

En dan krijg je te horen dat de kans dat je nog zwanger kunt worden heel klein is omdat ik een te traag lopende schildklier heb.

De droom om mijn zoon nog een broertje of zusje te geven is dan zo goed als voorbij.

Vorig jaar rond deze tijd krijg ik een relatie met iemand die in de eerste paar maanden de perfecte partner lijkt te zijn.

Hij wilt ook graag een kind.

Dus zijn we na de gynoloog gegaan om te kijken of het nog mogelijk was om zwanger te worden.

Die afspraak heb ik afgebeld omdat het helemaal mis ging tussen ons.

Hij begon te drinken.

Met alle gevolgen van dien.

Me geslagen, de woning vernield.

En nog veel meer.

  Maar dat is een ander verhaal.

Teveel om op te noemen.

Dus heb ik de relatie verbroken.

het is mijn woning, dus heb ik hem eruit gezet.

Dan komen we langzaam tot rust, maar na ongeveer een maand moet ik overgeven zonder een verklaarbare reden.

Aangezien mijn voorgeschiedenis ga je dus niet gelijk denken dat je zwanger ben.

Mijn ongestelheid bleef wel vaker weg als ik heel veel stress had.

Is in het verleden regelmatig gebeurt.

Maar dan gaat je neus zelfs meedoen.

Ondanks alles ben je dan toch zwanger.

Ik kon het niet geloven.

2 zwangerschapstesten zelf gehaald en ene laten doen bij de huisarts.

Toen pas geloofde ik dat ik daadwerkelijk zwanger was.

Shit en nu?

Daar schieten je ineens duizende twijfels te binnen.

Maar een abortus komt niet in mijn hoofd op.

Ik krijg toch nog een kindje.

Ik zei toch een droom of een nachtmerrie.

De vader is in de tussentijd verslaafd geworden aan de harddrugs.

Ik wil wel graag een vader voor mijn zoon( dit kindje is ook een jongen).

Maar niet op deze manier.

Dus heb ik mijn mond gehouden.

Natuurlijk kon het niet uitblijven dat hij er achter kwam.

Eerst was hij blij, maar toen hij merkte dat ik niets meer met hem wou was het feest.

Hij bedreigt me regelmatig.

Ik voel me niet meer lekker in mijn eigen woning.

Altijd angst hebben is niet goed.

Niet voor mezelf en niet voor de baby.

Over 9 weken ben ik uitgerekend.

Ik zie er met net zoveel angst als blijschap na uit.

Het is echt vreemd om je zo dubbel te voelen.

Dank zij een paar goeie vrienden kan ik toch wel genieten van deze zwangerschap.

Al is het natuurlijk helemaal niet zoals ik het gewilt had.

Niet echt een rose wolk.

Het spijt me voor mijn kindje, maar op het geboorteregister komt vader onbekend te staan.

Het is beter zo, want hij verandert toch niet.

Maar ook om hem niet nog meer manieren te geven om het moeilijk voor ons te maken.

Ik heb wel contact met zijn familie.

Zijn broer en zijn moeder

.Zelfs zij vinden dat ik hier goed aan doe.

Dat wil toch wat zeggen of niet soms?

Mijn kindje zal geen vader hebben,maar wel een oom en oma.

Het kon toch slechter.

Dit alles is mijn oudste zoon ook niet in de koude kleren gaan zitten

.Hij heeft ja alles meegekregen.

Hij staat gelukkig wel aan mijn kant.

Hij is er heel blij mee dat hij een broertje krijgt.

Hij was zelfs kwaad op me dat ik hem niet wou afmelden op school om mee te kunnen gaan na de echo.

Dat ging niet,omdat zijn punten er helaas er onder geleden hebben en dat vak was te belangrijk.

Maar ik krijg er nog een echo,dus dan meld ik hem wel af.

Dan kan hij toch meegaan en zijn broertje zien en horen.

Dus wat gaat het dadelijk worden?

Een droom of een nachtmerrie?

kunnen wij dadelijk een beetje normaal leven opbouwen of blijft hij ons lastig vallen.

De politie kan niet veel doen,omdat hij nog niets gedaan heeft wat te bewijzen valt.

Mijn woord tegen het zijne.

Ik blijf dus met een dubbel gevoel de toekomst tegenmoet gaan.

Een kind opvoeden is al moeilijk genoeg zonder zo'n stoorzender.

Ik hoop op een goeie afloop.

Misschien zelfs tegen beter weten in,maar zonder hoop kom je nergens.


Maar dat is een ander verhaal.

Teveel om op te noemen.

Dus heb ik de relatie verbroken.

het is mijn woning, dus heb ik hem eruit gezet.

Dan komen we langzaam tot rust, maar na ongeveer een maand moet ik overgeven zonder een verklaarbare reden.

Aangezien mijn voorgeschiedenis ga je dus niet gelijk denken dat je zwanger ben.

Mijn ongestelheid bleef wel vaker weg als ik heel veel stress had.

Is in het verleden regelmatig gebeurt.

Maar dan gaat je neus zelfs meedoen.

Ondanks alles ben je dan toch zwanger.

Ik kon het niet geloven.

2 zwangerschapstesten zelf gehaald en ene laten doen bij de huisarts.

Toen pas geloofde ik dat ik daadwerkelijk zwanger was.

Shit en nu?

Daar schieten je ineens duizende twijfels te binnen.

Maar een abortus komt niet in mijn hoofd op.

Ik krijg toch nog een kindje.

Ik zei toch een droom of een nachtmerrie.

De vader is in de tussentijd verslaafd geworden aan de harddrugs.

Ik wil wel graag een vader voor mijn zoon( dit kindje is ook een jongen).

Maar niet op deze manier.

Dus heb ik mijn mond gehouden.

Natuurlijk kon het niet uitblijven dat hij er achter kwam.

Eerst was hij blij, maar toen hij merkte dat ik niets meer met hem wou was het feest.

Hij bedreigt me regelmatig.

Ik voel me niet meer lekker in mijn eigen woning.

Altijd angst hebben is niet goed.

Niet voor mezelf en niet voor de baby.

Over 9 weken ben ik uitgerekend.

Ik zie er met net zoveel angst als blijschap na uit.

Het is echt vreemd om je zo dubbel te voelen.

Dank zij een paar goeie vrienden kan ik toch wel genieten van deze zwangerschap.

Al is het natuurlijk helemaal niet zoals ik het gewilt had.

Niet echt een rose wolk.

Het spijt me voor mijn kindje, maar op het geboorteregister komt vader onbekend te staan.

Het is beter zo, want hij verandert toch niet.

Maar ook om hem niet nog meer manieren te geven om het moeilijk voor ons te maken.

Ik heb wel contact met zijn familie.

Zijn broer en zijn moeder

.Zelfs zij vinden dat ik hier goed aan doe.

Dat wil toch wat zeggen of niet soms?

Mijn kindje zal geen vader hebben,maar wel een oom en oma.

Het kon toch slechter.

  Dit alles is mijn oudste zoon ook niet in de koude kleren gaan zitten

.Hij heeft ja alles meegekregen.

Hij staat gelukkig wel aan mijn kant.

Hij is er heel blij mee dat hij een broertje krijgt.

Hij was zelfs kwaad op me dat ik hem niet wou afmelden op school om mee te kunnen gaan na de echo.

Dat ging niet,omdat zijn punten er helaas er onder geleden hebben en dat vak was te belangrijk.

Maar ik krijg er nog een echo,dus dan meld ik hem wel af.

Dan kan hij toch meegaan en zijn broertje zien en horen.

Dus wat gaat het dadelijk worden?

Een droom of een nachtmerrie?

kunnen wij dadelijk een beetje normaal leven opbouwen of blijft hij ons lastig vallen.

De politie kan niet veel doen,omdat hij nog niets gedaan heeft wat te bewijzen valt.

Mijn woord tegen het zijne.

Ik blijf dus met een dubbel gevoel de toekomst tegenmoet gaan.

Een kind opvoeden is al moeilijk genoeg zonder zo'n stoorzender.

Ik hoop op een goeie afloop.

Misschien zelfs tegen beter weten in,maar zonder hoop kom je nergens.

Reacties op dit artikel
Patrick0036, 2009-10-13
( +2 )

Ik kan maar één ding hopen voor U , dat hij niet te dicht bij U in de buurt woont . Ik weet uit ervaring , dat verslaafde mensen in hun eigen wereld leven en heel veel dingen van de normale wereld als bedreigend over komen . Ik wens je véél sterkte , ik kan je maar één raad geven , probeer jou leven af te schermen en hem zo weinig als mogelijk mede te delen . Laat weten waar de grens is en sta erop . In hun wereld wordt geld anders gebruikt als bij ons , geld heeft geen waarde .
Elise25, 2009-10-13
( 0 )

Wow wat een verhaal!!!
respect voor je dat je het op deze manier doet, ik heb een nichtje die het omgedraaide doet. die geeft alleen aandacht aan haar vriend als hij daar is en de 3 kids blijven dan dus achterwege.
ik hoop voor je dat alles goed komt en wens je veel suc-6 met de bevalling en alles

liefs elise
Sebasjo, 2009-10-15
( +1 )

Er zijn heel veel vrouwen die dat overkomen. Ik zeg je het volgende: Het is goed om te kijken en te observeren voor je een relatie met iemand begint. Van die mannen die veel in het cafe ziten daarvan weet je eigenlijk van te voren al dat het mis kan gaan.

Laat je niet inpalmen door van die charmante mannen. Want karakter is belangrijker.
Charme is niet genoeg voor een relatie. Dat is karakter. Observeer eerst iemand voor je hem in je leven haalt.

Helaas zijn er ook van die domme meisjes die alles van hun ouders aannemen. Helaas gebeurt het ook andersom. Dat zij een relatie neemt. Met iemand die vastigheid wilt. Dan gaan ze een half jaartje met elkaar. Dan krijgt ze van een jaloerse stalkster die hem wilt inpikken een brief en maakt ze het binnen twee maanden uit. Het had zo mooi kunnen zijn. Echte liefde bestaat, maar weglopen voor problemen heeft nog nooit wat opgelosd... Zulke meisjes worden nooit moeder...
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:

Auto en vervoer Computers en internet Dier en natuur Electronica Eten en drinken Financieel Hobby en vrije tijd Huis, tuin en wonen Kunst en cultuur Mens en gezondheid Mijn mening over... Muziek, Tv en films Samenleving en ontwikkeling School en studie Sport Vakantie en vermaak Wetenschap Zakelijk




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2017 - Infoyo.nl